در روایت است رسول خدا(ص) هنگامی که به سمت مدینه می آمدند بر مردی وارد شدند و بعدها وقتی که حضرت به مدینه آمدند و به مقاماتی رسیدند به آن مرد گفته شد که حضرت همان شخصی است که بر تو وارد شده بود و اکنون به این مقام رسیده. مرد با خود فکر کرد که چه چیزی از حضرت(ص) بخواهد؟! آمد نزد رسول خدا(ص) و گفت: یا رسول الله مرا می شناسید؟ حضرت پرسیدند: تو کیستی؟ گفت: من همان کسی هستم که فلان روز بر من وارد شدید. حضرت فرمودند: چه می خواهی؟ خوب فکر کرد و گفت: صد تا شتر با ساربان.. حضرت سر فرو انداختند و گفتند: حاجتش را بدهید. و بعد فرمودند: چه شده که این مرد از آن پیرزن یهودی همت

كوتاه بيا
عمرم به نيامدنت قد نمي دهد...

كامران رسول زاده

نمی دانم "دل"دست دارد یا نه فقط می دانم تو دستش را می گیری اگر بخواهی...

لتماس دعا

شلوار تا خورده دارد مردی که یک پا ندارد خشم است و آتش نگاهش یعنی: تماشا ندارد رخساره میتابم از او اما به چشمم نشسته بس نوجوان است و شاید از بیست بالا ندارد بادا که چون من مبادا چل سال رنجش پس از این - خود گر چه رنج است بودن "بادامبادا" ندارد- با پای چالاک پیما دیدی چه دشوار رفتم تا چون رود او که پایی چالاک پیما ندارد تق تق کنان چوبدستش روی زمین مینهد مهر با آن که ثبت حضورش حاجت به امضا ندارد لبخند مهرم به چشمش خاری شد و دشنهای شد این خویگر با درشتی نرمی تمنا ندارد بر چهرهی سرد و خشکش پیدا خطوط ملال است یعنی که با کاهش تن جانی شکیبا ندارد گو

شب است و سكوت است و ماه است و من فغان و غم اشك و آه است و من شب و خلوت و بغض نشكفتهام شب و مثنویهای ناگفتهام شب و نالههای نهان در گلو شب و ماندن استخوان در گلو من امشب خبر میكنم درد را كه آتش زند این دل سرد را بگو بشكفد بغض پنهان من كه گل سرزند از گریبان من مرا كشت خاموشی نالهها دریغ از فراموشی لالهها كجا رفت تأثیر سوز و دعا؟ كجایند مردان بیادّعا؟ كجایند شورآفرینان عشق؟ علمدار مردان میدان عشق كجایند مستان جام الست؟ دلیران عاشق، شهیدان مست همانان كه از وادی دیگرند همانان كه گمنام و نامآورند هلا، پیر هشیار درد آشنا